Rzeczniczka prasowa MSW Małgorzata Woźniak poinformowała PAP, że resort przeznaczył 40 tys. zł na zakup 400 kasków narciarskich w ramach akcji „Bezpieczny stok”. 300 zostało przekazanych stowarzyszeniu Polskie Stacje Narciarskie i Turystyczne, a 100 – Programowi I Polskiego Radia, które jest patronem medialnym akcji. Audycje informacyjne dotyczące akcji „Bezpieczny stok” będą emitowane do 28 lutego.

W skład ekipy „Bezpiecznego stoku” wchodzą przedstawiciele Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego, Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego oraz stowarzyszenia Polskie Stacje Narciarskie i Turystyczne. Na stokach organizowane są akcje edukacyjne, w których biorą udział dzieci i młodzież szkolna. Najbliższa odbędzie się w piątek w stacji narciarskiej Góra Żar Międzybrodzie Żywieckie.

Jak przyznał w rozmowie z PAP Piotr Kasznia – ratownik narciarski w Miejskiej Kolei Linowej Karpacz (Dolnośląskie) – dzięki nowym przepisom, które weszły w życie w sylwestra, rzadko spotyka się dzieci jeżdżące na nartach bez kasków. Mniej jest również osób jeżdżących pod wpływem alkoholu.

„W tej kwestii jest znacząca poprawa. Jednak nie spowodowało to mniejszej liczby wypadków, których podstawową przyczyną jest brak umiejętności jazdy na nartach. Tu liczby wyglądają podobnie jak w roku ubiegłym” – mówił Kasznia. Ratownik zaznaczył przy tym, że widać znacząca poprawę w stosunku do tego, co było kilka lat temu. „Jest coraz mniej narciarzy, którzy wychodzą na stok bez żadnego instruktarzu” – tłumaczył.

Placówki ochrony zdrowia mają w ferie więcej pacjentów z urazami odniesionymi na stokach narciarskich niż w okresie przed zimowym odpoczynkiem dzieci. Ponad 30-procentowy wzrost liczby pacjentów w ciągu ostatnich dwóch tygodni w stosunku do okresu przed feriami odnotowała przychodnia rejonowa w Szklarskiej Porębie (Dolnośląskie). Jak poinformowano PAP w lecznicy, do poradni chirurgicznej zgłaszali się pacjenci ze złamaniami, potłuczeniami oraz niegroźnymi skaleczeniami. „To obrażenia powstałe w wyniku upadku na stoku lub zderzania narciarzy, a ich liczba jest podobna jak w latach ubiegłych” – powiedziano PAP w przychodni.

Poszkodowani w wypadkach na stokach narciarskich w Bieszczadach najczęściej trafiają do szpitali w Lesku i Ustrzykach Dolnych. „W tym roku nie było zbyt wielu wypadków, bo sezon narciarski na dobre rozpoczął się dopiero w połowie stycznia” – powiedział kierownik izby przyjęć w leskim szpitalu Jan Matusik. Do tego szpitala przywieziono ok. 40 poszkodowanych narciarzy. Najpoważniejszym urazem było złamanie kości udowej.

Do szpitala w Ustrzykach Dolnych trafiło 11 narciarzy. „Mieli urazy kolana, stawu skokowego, barku, najgroźniejszym był uraz twarzoczaszki” – zaznaczyła Renata Waląg z ustrzyckiego szpitala.

Ferie to gorący czas dla ratowników GOPR i lekarzy z oddziałów urazowo-ortopedycznych szpitali w Beskidach. Liczba interwencji goprowców na stokach rośnie lawinowo. Od początku roku było ich już około 400, z czego tylko w minioną niedzielę ratownicy wzywani byli 40-krotnie.

Zdaniem goprowców wypadki na stokach to najczęściej efekt niedostatecznych umiejętności połączonych z brawurą, a często także z całkowitym brakiem wyobraźni. Najlepiej obrazuje to wypadek z udziałem młodej warszawianki, która po raz pierwszy założyła narty i próbowała zjechać ze Skrzycznego w Szczyrku. „Omal nie skończyło się tragicznie: przy dość dużej prędkości wypadła z trasy i uderzyła w drzewo. Ma bardzo poważne urazy wewnętrzne” – powiedziała rzeczniczka bielskiego Szpitala Wojewódzkiego Jolanta Trojanowska.

Rzecznik cieszyńskiego Szpitala Śląskiego, do którego trafiają narciarze, którzy doznali urazów na stokach w Wiśle, Ustroniu, Brennej czy Istebnej, Dariusz Babiak powiedział, że rozpoczęciu w miniony weekend ferii na Śląsku towarzyszy znaczący wzrost przyjęć na oddział urazowo-ortopedyczny. „To typowe narciarskie urazy: złamania kończyn, wybicia obojczyka, zwichnięcia stawów” – powiedział Babiak. Podobnie jest w Bielsku-Białej i Żywcu.

Od osiemdziesięciu do stu kontuzjowanych narciarzy i snowboardzistów na dobę przyjmowała zakopiańska urazówka w trakcie pierwszych dwóch tygodni ferii zimowych. Zdaniem ratowników Tatrzańskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego podobnie było podczas ubiegłorocznych ferii.

Do największej liczby wypadków narciarskich na Podhalu dochodziło na stokach największej stacji narciarskiej w Białce Tatrzańskiej. Tam też w trakcie ferii wypoczywała największa liczba turystów.

W poniedziałek, po dwutygodniowej przerwie w nauce, do szkół wrócili uczniowie z województw: dolnośląskiego, mazowieckiego, opolskiego i zachodniopomorskiego. Przerwę w nauce rozpoczęli uczniowie z województw łódzkiego, lubelskiego, podkarpackiego, pomorskiego, śląskiego.

źródlo: www.narty.onet.pl

Jasna Tatry Niżne jest swoistą mekką południowej strony Tatr. Kurort leżący u podnóży leżącego na wysokości 2024 m n.p.m. Chopoka oferuje wiele zimowych atrakcji. Magnesem przyciągającym nawet najbardziej wymagających fanów białego szaleństwa jest ponad 36 km nartostrad oraz zdolność przewozowa kolejek i wyciągów narciarskich sięgająca 25 000 osób na godzinę, pozwalająca na szybki i komfortowy wjazd na stok. Jednym z naszych największych atutów są bez wątpienia kolejki. Pierwsza tego rodzaju na świecie 8-osobowa gondola Grand Jet na Brhliskach oraz 6-osobowa kolejka krzesełkowa na Záhradkác – obie z charakterystycznymi pomarańczowymi szybami – mówi Katarina Šarafinová, dyrektor PR i Komunikacji w Tatry Mountain Resorts, lidera na słowackim rynku turystycznym, właściciela m.in. ośrodka Jasnej Tatry Niżne.

Ośrodek Jasna Tatry Niżne jest atrakcyjny ze względu na kilometry tras narciarskich oraz obecność stoków o różnym stopniu trudności, od niebieskich – łatwych, aż po trudne, czarne trasy i strefy freeride’owe. Ponadto wieczorem można w Jasnej szusować na 2 oświetlonych trasach. Co roku przybywa też stoków sztucznie naśnieżanych, gwarantujących śnieg przez minimum 5 miesięcy w roku. W nadchodzącym sezonie ich długość przekroczy 20 km.

Wszystko w jednym miejscu
Jasna przygotowała również wyjątkowe atrakcje dla młodszych narciarzy. Wiele radości przysporzy im Maxilad na Bielej Puti, największy zimowy park dziecięcy na Słowacji. Tuż obok stoku i dziecięcego ośrodka czynna jest restauracja z tarasem – Music club Happy END. W godzinach wieczornych klub z punktu obserwacyjnego zmienia się w miejsce zabawy apres ski z dyskoteką i koncertami nawet dla 1000 osób. Bezpośrednio na stoku turyści mogą też skorzystać z atrakcyjnego Tatrzańskiego Wieczoru Wrażeń, połączonego z jazdą ratrakiem i kolacją w restauracji Von Roll na Lukovej na wysokości 1670 m n.p.m.

Tuż przy stacjach kolejek do dyspozycji turystów znajdują się szkoła narciarska i snowboardowa, jak również wypożyczalnie oferujące kompletne wyposażenie dla narciarzy i snowboardzistów, w tym m.in. szeroką ofertę nart freeride i freestyle. Po zakończonej jeździe sprzęt można zmienić w zależności od nastroju – na narty, snowboard albo freeride. Podlega on codziennemu serwisowi. Narciarze chwalą sobie też możliwość przechowania bagażu, nart i butów narciarskich, które mogą rano odebrać wysuszone i zdezynfekowane.

Wspólny skipass dla najlepszych ośrodków na Słowacji
Ponad 94 km tras narciarskich na jednym karnecie jest unikatem na skalę krajową. Slovakia Super Skipass jest jedynym skipasem ważnym także w innych ośrodkach Tatr Wysokich i Niżnych: Tatranská Lomnica, Starý Smokovec, Štrbské Pleso, Donovaly, Veľká Rača i Ružomberok. Daje on też prawo wstępu do Aquapark Tatralandia położonego zaledwie 15 minut drogi samochodem od Jasnej, największego parku rozrywki wodnej na Słowacji.

Zakwaterowanie w korzystnych pakietach ze skipassami w całym regionie
Pod marką Jasna Tatry Niżne działają również atrakcyjne hotele. Do najbardziej znanych należą czterogwiazdkowe Grand Jasná i Tri Studničky. Mniej wymagający klienci mogą natomiast skorzystać z dwugwiazdkowych Hotel Ski i Hotel Srdiecko. Większość z nich zawiera opcję SKI IN i SKI OUT, tj. możliwość bezpośredniego zjazdu od drzwi wyjściowych wprost do kolejki. Ośrodek Jasna Tatry Niżne jako partner regionalnego centralnego systemu rezerwacyjnego pomaga również klientom, którzy szukają innego rodzaju zakwaterowania – od domków, przez pensjonaty, aż po prywatne kwatery. Dodatkowo regionalna karta rabatowa Liptov Region Card pozwala na korzystanie z atrakcyjnych pakietów wypoczynkowych z dużymi zniżkami. Dla przykładu przy zakupie skipassu w pakiecie z zakwaterowaniem na skipass przysługuje zniżka w wysokości do 30%. Rabatem objęte jest również korzystanie z aquaparku, wypożyczalni sprzętu, szkół narciarskich czy restauracji.

Szybki dojazd
Co ważne podróż do Jasnej nie musi nam już zająć całego dnia. Możemy tam dotrzeć nierzadko szybciej niż w polskie góry. Od 8 grudnia linie Eurolot.com uruchomiły regularne bezpośrednie połączenie do Popradu. Samoloty startują z Gdańska i Warszawy dwa razy w tygodniu, w czwartki i niedziele. Lotnisko w Popradzie oddalone jest od Jasnej o 62 kilometry. Zatem, w zależności od środka komunikacji, dojazd z lotniska do ośrodka zajmie średnio 45 minut. Dzięki temu już w niecałe 4 godziny możemy szusować po stokach słowackich Tatr. Również podróż samochodem nie zajmie więcej niż 1,5 godziny, gdyż odległość dzieląca Jasną od Zakopanego to zaledwie 81 km.

Większość początkowych narciarzy sądzi, że do nauki nie są potrzebne dobrej jakości narty. Nic bardziej mylnego. Używanie nieodpowiednich nart nie tylko utrudni naukę, ale może również całkowicie zniechęcić do uprawiania sportów zimowych.

Narty
Podstawowa zasada przy dobieraniu nart jest taka, że powinny być one około 15 cm krótsze od wzrostu osoby, która będzie ich używała. I tak np. sportowiec o wzroście 180 cm powinien wybrać nartę o długości ok. 160-165 cm. Im dłuższa narta tym trudniej nią manewrować, ale jest też zarazem szybsza i lepiej trzyma się krawędzi. Dlatego też osoby, które jeżdżą zawodowo, wybierają modele dłuższe od ich wzrostu. Narty różnią się od siebie także konstrukcją, a co za tym idzie – wymagają konkretnych umiejętności. Niektórzy producenci, np. Fischer stosują dziesięciopoziomową skalę zaawansowania narciarza. Przykładowo, narta Viron 2.2 black red Powerrail wymaga poziomu doświadczenia pomiędzy 3, a 5, co odpowiada mniej więcej poziomowi ponadpodstawowemu. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by takich nart używali też zaawansowani narciarze. Jednak wtedy prawdopodobnie konstrukcja narty będzie ograniczała ich możliwości. Dlatego też bardziej doświadczeni narciarze powinni wybrać Progressor 900 Flowflex 2.0, które wymagają poziomu pomiędzy 7, a 10, czyli zaawansowanego.

Równie ważne są zastosowane przy produkcji nart technologie. Im jest ich więcej, i im bardziej są one zaawansowane, tym narta pewniej zachowuje się podczas jazdy. Na przykład technologia Sandwich Sidewall pozwala narcie lepiej trzymać się krawędzi. Polega na połączeniu drewnianego rdzenia z podwójną, titanalową powłoką i wzmocnieniem całości konstrukcji włóknem węglowym. Technologię tę stosuje się w nartach z najwyższej półki, a więc modelach przeznaczonych dla doświadczonych narciarzy. Przykładem mogą być narty Koa 74 C-Line, które ze względu na design dedykowane są kobietom.

Buty
Buty narciarskie to drugi najważniejszy element wyposażenia narciarza. Źle dobrane, mogą sprawić nie tylko ból, ale także przyczynić się do wady stopy czy nawet groźnego dla zdrowia urazu. But narciarski składa się z dwóch części: zewnętrznej i wewnętrznej, zwanej potocznie kapciem. Zewnętrza część ma za zadanie m.in usztywnić stopę i dobrze przenosić siłę narciarza na nartę. Część wewnętrzna odpowiada za prawidłowe ułożenie stopy. Najlepszą metodą dopasowania buta jest po prostu jego przymierzanie. Po zaciśnięciu klamr, stopa musi stać sztywno – nie może mieć dużo luzu. Należy też pamiętać, aby po włożeniu ustawić się w pozycji w jakiej zjeżdżamy i dopiero wtedy ustalić, czy but spełnia swoje zadanie.

Najlepszym wyjściem jest zakup butów Fischer Vacuum Fit, które same dopasowują się do nóg narciarza. Jak to możliwe? Buty tuż po zakupie przechodzą specjalną procedurę, dzięki której to one dopasowują się do Twojej stopy, a nie na odwrót. Najpierw wyjmuje się z nich wkładkę, a następnie umieszcza są w specjalnym urządzeniu, które nagrzewa je do 80 stopni Celsjusza. Po paru minutach Vacuum Fit wyjmowane są z „piekarnika” i ponownie wsuwa się w nie wkładkę. Kupujący wkłada je i staje na specjalnym urządzeniu, w którym przyjmuje się taką pozycję, jak podczas zjazdu ze stoku. W ostatniej fazie na buty zakładane są nakładki chłodzące, które mają za zadanie je ostudzić. Ponadto naciąga się na nie specjalny pokrowiec, który napompowuje się powietrzem. Ciśnienie w pokrowcu naciska na buty, które idealnie dostosowują się do kształtu stopy. W razie potrzeby proces ten można powtórzyć do pięciu razy, bez obawy o utratę właściwości buta.

Czym narty różnią się od siebie?
Istnieje wiele typów nart używanych do spotów zimowych: FreeRide, zjazdowe, biegowe, do skoków czy turowe. Ponieważ jednak najbardziej popularne są ostatnie cztery skupimy się właśnie na nich. Nartami zjazdowymi zainteresuje się spora część amatorów białego szaleństwa. Są to modele, dzięki którym każdy z nas, niezależnie od doświadczenia i umiejętności może swobodnie szusować po stoku. Następny typ nart służy natomiast do uprawiania narciarstwa biegowego. W tej dyscyplinie Polska zajmuje zaszczytne miejsce, a to dzięki Justynie Kowalczyk, która używa nart biegowych oraz butów marki Fischer. Podobnie, jak nasz mistrz Adam Małysz, który korzystał z trzeciego rodzaju nart (skokowych) i słynie ze skoków narciarskich. O ile, o pierwszych trzech typach nart zapewne większość z nas słyszała, o tyle zastosowanie ostatnich – turowych, wydaje się dość zagadkowe. Narty turowe służą do… wspinaczki oraz zjeżdżania. Dzięki specjalnej konstrukcji i akcesoriów nie ześlizgują się podczas podbijania szczytów, ale też nie sprawiają problemów, kiedy chcemy spokojnie zjechać ze stoku.

Podział nart zjazdowych i najważniejsze cechy
Narty zjazdowe dzielą się na dwa typy: należą do nich narty klasyczne oraz carvingowe. Różnią się od siebie tzw. taliowaniem, czyli wcięciem bocznej krawędzi. Narty klasyczne były praktycznie całkowicie proste. Narty carvingowe natomiast mają różne rodzaje taliowania i w zależności od niego różne zastosowania.

W nartach do spokojnej jazdy rekreacyjnej stosuje się wycięcie koła oznaczone, jako „R”. Jeżeli chcemy pokazać sportowy pazur – wybierzmy te o większym promieniu. Dobrym przykładem jest Fischer Viron 6.6 Powerrail, który jest wystarczająco sztywny do uprawiania dynamicznej, sportowej jazdy. Taliowanie podawane jest w ciągu trzech cyfr w formacie X-Y-Z. Pierwsza określa szerokość narty w dziobie, druga w talii, a trzecia w najszerszym punkcie z tyłu narty.

Inne ważne parametry nart
Promień skrętu – określa zwrotność narty i jest zależny od jej talii (wcięcia). Im mniejszy promień, tym narta jest bardziej zwrotna. Traci jednak na stabilności, przy większych prędkościach. Jeżeli zamierzamy jeździć szybko najlepiej wybrać nartę o większym promieniu skrętu.

Sztywność (sztywność podłużna) – to drugi najważniejszy parametr. Porównując sztywność narty i jej promień, możemy łatwo wyobrazić sobie jej osiągi i przeznaczenie. Miękkie narty są przeznaczone dla początkujących narciarzy i łatwo nimi manewrować. Im większa sztywność tym większa trudność, ale i lepsze sportowe osiągi.

Sztywność poprzeczna – parametr ten określa, jak zachowuje się narta pod wpływem skrętu. Narta z małą sztywnością poprzeczną będzie „skręcała się” podczas manewrowania. Bardzo sztywny sprzęt dobrze sprawdza się w trudnych warunkach, ale trudno go opanować. Z tego tez powodu przeznaczony jest dla bardziej doświadczonych narciarzy. Dodatkowo twarde narty nie ślizgają się przy wchodzeniu w zakręt.

Konstrukcja i technologie
Konstruowanie sprzętu narciarskiego, to niezwykle skomplikowany proces, podczas którego implementuje się coraz to nowsze technologie. Niektóre technologie, które w procesie projektowania oraz produkcji nart stosuje Fischer, to m.in.: technologia powłoki Full Carbon Jacket, która zapewnia nartom większą wytrzymałość i odporność na uszkodzenia, ale też pozwala na zmniejszenie wagi o 10% i poprawę sztywności całej konstrukcji. A wszystko to dzięki zastosowaniu włókien węglowych. Fischer należy do firm, które w celu zapewnienia jak najlepszego dopasowania elementów – składa swoje produkty ręcznie. Typowa narta złożona jest z kolei, z trzech podstawowych elementów, które decydują o jej właściwościach:

Rdzeń – wewnętrzna część narty, która decyduje o jej przeznaczeniu. Różni producenci stosują różne technologie. Istnieje więc system samonośny, który zamyka rdzeń wewnątrz szczelnie „otulając” go laminatem i powłoką. Druga metoda zwana Torsion Box jest odmianą pierwszej, różni się głównie rodzajem laminatu. Kolejna metoda, to metoda przekładkowa (sandwich), jest ona stosowana przez czołowych producentów nart. W wykonaniu Fischera drewniany rdzeń jest wzmocniony tytanową powłoką i połączony z włóknem węglowym.

Krawędź – to, jakie w narcie zastosowano krawędzie – realnie wpływa na szybkość nart i łatwość manewrowania. Krawędź ostrzona jest z boku i od spodu, a kąty jej ścięcia wpływają na właściwości jezdne. Do każdego rodzaju narty stosuje się inny kąt, który jest odpowiedni do jej zastosowania.

Ślizg – to natomiast spód narty, często niedoceniany przez amatorów białego szaleństwa, a przecież to on wykonuje ogromną część pracy podczas jazdy. O tym, jak szybka jest narta lub jak trzyma się podłoża decyduje struktura ślizgu.

źródło: www.narty.pl

Skatecycle najlepiej określić jako połączenie deskorolki i snowboard’u doskonale sprawdzi się podczas jazdy na płaskim terenie lub w każdym skateparku.

9 calowe koła ułatwiają pokonywanie przeszkód i są bardzo trwałe. Ważący zaledwie 3,6 kg Skatecycle, łatwo się składa i dzięki temu możesz go nawet wziąć na ramię uwalniając Twoje ręce.

Skatecycle Freerider otrzymał w 2010 roku brązową nagrodę IDEA Award (International Design Excellence Awards). Rama Skatecycle wykonana jest z solidnego aluminium, a pozostałe części z trwałego kompozytu. Posiada dwa antypoślizgowe stopnie osadzone wewnątrz dwóch 9-calowy, poliuretanowych kołach, które są połączone skrętną osią. Ta oś umożliwia napędzanie urządzenia poprzez wykonanie skrętu ciała spowodowanego przeniesieniem stóp do wewnątrz i na zewnątrz.

[Przeglądaj za pomocą PicLens]

Wyłącznym dystrybutorem w Polsce jest firma Skylark.

www.skatecycle.com.pl

mail: biuro@skatecycle.com.pl

Telefon: 600-331-948

W porównaniu do obecnie obowiązujących przepisów, liczba stopni trudności tras narciarskich zmaleje z czterech do trzech. Znikną trasy bardzo łatwe, które oznaczano kolorem zielonym, nadal będą trasy niebieskie (łatwe), czerwone (trudne) i czarne (bardzo trudne). Za ustalenie stopnia trudności trasy i jej odpowiednie oznakowanie będzie odpowiadał zarządzającym terenem, a nie – jak do tej pory – GOPR lub TOPR.

Drugi projekt zawiera wzory znaków, jakie mają być ustawione w terenach górskich i na trasach narciarskich. W tym przypadku przepisy wprowadzą tylko nowe znaki nakazu. Tak jak dotychczas za ustawienie znaków i ich utrzymanie będą odpowiadać właściciele terenów.

Największe kontrowersje wzbudzi trzeci projekt, w którym znalazł się wzór na dopuszczalne obciążenie narciarskiej trasy zjazdowej. Na łatwej trasie na każdego narciarza będzie minimum 200 m. kw., na trasie trudnej – minimum 300, a na bardzo trudnej – minimum 400 m kw.

Takie rozwiązanie MSWiA chce wprowadzić, bo z powodu zbyt dużej liczby narciarzy na stoku coraz częściej dochodzi do wypadków. Oznacza ono jednak, że na najbardziej popularnych stokach, tam gdzie pracują szybkie wyciągi, trzeba będzie ich prędkość zmniejszyć, co oznacza, że kolejki do wyciągów będą jeszcze dłuższe niż do tej pory.

źródło: www.narty.onet.pl

W sezonie narciarskim 2011/2012 ponad 100 słowackich ośrodków zimowych będzie dysponowało sztucznym naśnieżaniem na powierzchnię powyżej 600 ha i dzięki temu długość naśnieżanych tras wynosić będzie około 210 km. Sezon narciarski na Słowacji trwa od 130 do 160 dni.
Ceny dziennych karnetów narciarskich kształtować się będą w granicach od 15 do 30 EUR. Cenowo bardziej atrakcyjne są karnety wielodniowe oraz 7-dniowe pakiety pobytowe.

W ostatnich latach do turystyki na Słowacji inwestowane są potężne środki finansowe, które przeznaczone są na poprawę infrastruktury, modernizację, budowę lub rozbudowę bazy noclegowej, polepszenia warunków jazdy na nartach oraz budowę termalnych parków wodnych. Również w nadchodzącym sezonie zimowym czekają na narciarzy miłe niespodzianki w postaci nowych kolejek, wyciągów, szkółek narciarskich, parkingów, punktów gastronomicznych, bazy noclegowej oraz atrakcji rozrywkowych.

W tym roku całkowity koszt inwestycji do modernizacji ośrodków narciarskich wynosi około 15 milionów EURO.

W nadchodzącym sezonie zimowym znacznie poprawy się także dojazd narciarzy z Pomorza i centralnej części Polski w słowackie Tatry. Od 08.12.2011 Polskie Regionalne Linie Lotnicze EUROLOT /www.eurolot.com/ uruchamiają stałe połączenie z Gdańska i Warszawy na lotnisko Poprad-Tatry. Samoloty latać będą 2 razy w tygodniu /czwartek i niedziela/. Ceny biletów w jedną stronę wahać się będą od 195 PLN ze wszystkimi opłatami lotniczymi.

JASNÁ NÍZKE TATRY
NAJLEPSZY OŚRODEK NARCIARSKI NA SŁOWACJI BĘDZIE JESZCZE LEPSZY…

Jasná – raj dla narciarzy i snowboardzistów, kompleksowy ośrodek odpowiedni dla początkujących i doświadczonych narciarzy, freeriderów i rodzin z dziećmi
najszersza oferta narciarska na Słowacji w jednym ośrodku
największa zdolność przewozowa na Słowacji oraz wygodny bezdotykowy skipass system
kolejne kilometry sztucznie naśnieżanych tras pod Chopokiem – gwarancja udanej jazdy na nartach
pakiety wypoczynkowe ze skipassami w promocyjnych cenach także w okresie Bożego Narodzenia i Sylwestra
kilkudniowe skipassy w Jasnej z możliwością szusowania w Tatrach Wysokich – w Tatrzańskiej Łomnicy, na Jeziorze Szczyrbskim (Štrbské pleso) i w Starym Smokowcu
wspólny sezonowy skipass ważny na ponad 94 km tras narciarskich tzw. SLOVAKIA SUPER SKIPAS – Jasná, T.Lomnica, S.Smokovec, Štrbské Pleso, Donovaly, Veľká Rača

Jasna Tatry Niskie jako największa arena narciarska posiadająca doskonałe warunki do uprawiania sportów zimowych na Słowacji, oferuje po północnej i południowej stronie Chopoka nieskończenie wiele atrakcji zimowych, możliwości zabawy i aktywnego wypoczynku na 36 km tras zjazdowych. Zdolność przewozowa kolejek i wyciągów narciarskich wynosi prawie 25 000 osób na godzinę. Nowoczesny system naśnieżający na ponad 20 km długości gwarantuje śnieg co najmniej przez 5 miesięcy w roku. Miłośnicy dzikiej jazdy wyszaleją się w strefach freerideowych, oraz w świetnym snow parku na Otupnym. Wieczorem można w Jasnej szusować na kilku oświetlonych trasach.

Nowości tegorocznej ZIMY
W tym sezonie zostaną oddane do użytku kolejne kilometry sztucznie naśnieżanych tras pod Chopokiem. Poszerzy się też oferta dodatkowych usług w ośrodku i jego okolicy. Wieloletnie czekanie na kolejkę, która połączyłaby obydwie strony Chopoka, wkrótce stanie się przeszłością. Trwa właśnie budowa kolejki linowej Funitel, która w sezonie zimowym 2012/2013 połączy Chopok Północ z Chopokiem Południe. System Funitel to jedna z najnowocześniejszych technologii na świecie. System ten został wybrany głównie dlatego, iż pozwala na jazdę kolejką linową nawet przy prędkości wiatru osiągającej 120 km / godz.

Ośrodek Jasná Nízke Tatry jest atrakcyjny ze względu na kilometry stoków narciarskich, jak i możliwość szusowania po stokach o różnym stopniu trudności, od niebieskich – łatwych, aż po trudne, czarne trasy narciarskie, lub strefy freeride’owe.

Co roku przybywa w ośrodku sztucznie naśnieżanych tras. W nadchodzącym sezonie ich długość przekroczy granicę 20 km.

Największym zainteresowaniem cieszą się w ośrodku kolejki z pomarańczowymi szkłami.
8-osobowa gondola Grand Jet na Brhliskach, jedyna tego rodzaju na świecie, a także 6-osobowa kolejka krzesełkowa z pomarańczową osłoną (tzw. bańką) na Záhradkách.

Najmłodszych narciarzy z pewnością ucieszy Maxiland na Bielej Púti. Największy zimowy park dziecięcy na Słowacji o powierzchni 4 000 m2 z wygodnym wyciągiem taśmowym, jest idealnym miejscem na zdobywanie pierwszych doświadczeń w jeździe na nartach, czy snowboardzie. W Maxilandzie znajdziecie program animacyjny z Czerwonym Kapturkiem i wilkiem jeżdżącym na nartach, a świetną zabawę gwarantuje też tzw. Maxiland dance. Rodzice mogą powierzyć swoje dzieci w ręce doświadczonych nauczycieli narciarstwa, i sami cieszyć się jazdą na profesjonalnie pokrytych stokach, albo w kompleksowym centrum usług na Bielej Púti odwiedzić sklep sportowy, wypożyczalnię nart, centrum informacji, posiedzieć sobie w barze Apreski, lub obserwować swoje dziecko z tarasu restauracji Happy END.

Music club Happy END – w ciągu dnia czynny jest jako restauracja z tarasem tuż przy stoku narciarskim, przy wejściu do ośrodka Biela púť. W godzinach wieczornych zmienia się w miejsce zabawy aprés ski z dyskoteką, dzięki czemu ośrodek jest bardziej atrakcyjny dla młodych osób, które szukają zabawy przy dobrej muzyce, drinkach i dobrej kuchni. Klub może pomieścić nawet 800 osób.

Ten, kto szuka wieczorem wrażeń kulinarnych bezpośrednio na stoku, może skorzystać z atrakcyjnego Tatrzańskiego Wieczoru Wrażeń połączonego z jazdą ratrakiem i kolacją w restauracji Von Roll na Lukovej na wysokości 1670 m n.p.m.

Region narciarski Słowacja posiada wspólny skipass
Tzw. SLOVAKIA SUPER SKIPAS – to sezonowy skipass ważny w ośrodkach Tatranská Lomnica, Starý Smokovec, Štrbské Pleso, Donovaly, Veľká Rača, Ružomberok oraz w największym ośrodku narciarskim na Słowacji, w Jasnej w Tatrach Niskich. Ponad 94 km tras narciarskich na jeden skipass jest unikatem na skalę krajową. Przedsprzedaż sezonowych skipassów (10x, 15x w sezonie oraz skipass na cały sezon) zaczyna się 15.10.2011. Skipassy można nabyć za pośrednictwem sieci ticketingowych, przez Internet, lub w ośrodkach za bezkonkurencyjne ceny – już od 240,- EUR. Przedsprzedaż kończy się 23.12.2011. Więcej informacji na temat warunków i przedsprzedaży na stronie www.jasna.sk.

Ogólne informacje o pięciogwiazdkowym resorcie narciarskim Jasná Nízke Tatry
Najwięcej km tras narciarskich znajduje się w Jasnej
Bezkonkurencyjną jazdę na nartach można zażyć na ponad 36 km perfekcyjnie przygotowanych tras zjazdowych w ośrodkach Jasna Chopok Północ & Południe. Przy kilkudniowych skipassach dodatkowo mają Państwo możliwość szusowania w Tatrach Wysokich – Tatrzańska Łomnica, Stary Smokowiec, Jezioro Szczyrbskie. W przypadku sezonowych skipassów SLOVAKIA SUPER SKIPAS tworzy to w sumie ponad 94 km tras. Dzięki bezdotykowym skipassom wsiadanie do kolejek jest bardzo płynne, ponieważ inteligentny system odczyta skipass znajdujący się w pobliżu urządzenia czytającego, bez konieczności wyjmowania go z kieszeni. Docenią to nie tylko rodziny z dziećmi, ale i dorośli, którym znacznie ułatwi to poruszanie się w ośrodku.

Wszystko w jednym miejscu
Szkoła i szkółka narciarska, wypożyczalnia i serwis nart z przechowalnią zdecydowanie podnoszą jakość oferowanych usług. Narciarze chwalą sobie możliwość przechowania bagażu oraz nart i butów narciarskich, które mogą rano odebrać wysuszone i wydezynfekowane. Wypożyczalnie tuż przy stacjach kolejek oferują kompletne wyposażenie dla narciarzy i snowboardzistów, a także wysoką jakość i szeroką ofertę nart freeride i freestyle. Sprzęt podlega codziennie serwisowi, a dodatkowo w ciągu dnia można go zmienić w zależności od nastroju – narty, snowboard, albo freeride. Grupa profesjonalnych instruktorów szkoły narciarskiej oferuje lekcje indywidualne, grupowe, lekcje dla początkujących, jak i doświadczonych narciarzy, którzy chcą podnieść sobie adrenalinę w strefach freeride. Serwis oferuje najnowocześniejszą technologię przygotowania nart i snowboardów – w pełni zautomatyzowana mechaniczna naprawa nart gwarantuje doskonałe przygotowanie nart ze strukturą odpowiadającą aktualnym warunkom śniegowym, bądź wymaganiom klienta. Dla miłośników adrenaliny przez cały sezon zimowy otwarty jest snow park, z którego mogą korzystać snowboardziści, jak i narciarze (ośrodek Otupné, Chopok Północ).

Zabawa i dobre jedzenie na stokach
Bezpośrednio na stokach czekają na narciarzy i snowboardzistów 2 restauracje górskie z widokiem na panoramę Tatr, 1 restauracja z tarasem i nocną dyskoteką, 4 bary Apres ski z dobrą muzyką, 1 snack bar oraz Von Roll – muzeum a lá carte restauracja na stoku z kominkiem. Zabawą na śniegu można się cieszyć korzystając z niezwykłych atrakcji (skifox, snowscoot), a także w trakcie emocjonującej jazdy na sankach.

Chopok Południe
Tereny narciarskie po południowej stronie Chopoka są prawdziwą strefą freeride´ową, ale przyciągają też zwykłych narciarzy. Dzięki inwestycjom w poszerzenie, przygotawanie oraz naśnieżenie nartostrad, ośrodek jest rajem dla każdego narciarza czy snowboardzisty. Większość narciarzy wykorzystuje możliwość szusowania po północnych i południowych stokach dzięki połączeniu obu ośrodków wyciągiem narciarskim.

Parkingi i transport wahadłowy
Wszystkie parkingi w ośrodku Chopok Północ i Chopok Południe, którymi zarządza spółka Tatry mountain resorts, a.s. są bezpłatne (Północ – wejście do Doliny Demianowskiej – parking główny Pavčina Lehota, parking główny Lúčky, parking Záhradky, Biela Púť, parking pod hotelem Grand, Południe – Trangoška, Srdiečko), a większość z nich posiada inteligentny system parkingowy. Z parkingu Pavčina Lehota oraz Lúčky będzie kursować bezpłatny transport wahadłowy – dokładne informacje podane będą na stronie internetowej ośrodka.

Zakwaterowanie w korzystnych pakietach ze skipassami w całym regionie
Pod marką Jasná Nízke Tatry działają także hotele, większość z możliwością SKI IN i SKI OUT. Bardziej wymagających klientów zainteresują czterogwiazdkowe hotele Grand Jasná i Tri Studničky. Hotel Grand dzięki swojemu usytuowaniu przy nowej 8-osobowej kolejce gondolowej spełnia standardy komfortowego hotelu w ośrodku Otupné. Hotel został wyremontowany i z pewnością zainteresuje Państwa zewnętrznym centrum wellness z widokiem na okolicę, a do sezonu zimowego zrekonstruowane będzie także całe trzecie piętro hotelu. Przy wejściu do Doliny Demianowskiej stoi ekskluzywny hotel górski Tri studničky, który zainteresuje nie tylko oryginalnym wnętrzem, ale też doskonałą kuchnią. Hotel także został wyremontowany i wzbogacił się o centrum wellness i atrakcyjne sale konferencyjne.

Zakwaterowanie w okolicy możliwe jest też w innych obiektach różnych kategorii. Wyszukiwanie ułatwia system rezerwacyjny znajdujący się na stronie internetowej ośrodka, gdzie w prosty sposób po wpisaniu podstawowych kryterii można znaleźć zakwaterowanie według życzenia. Ośrodek jako partner regionalnego centralnego systemu rezerwacyjnego, pomaga w ten sposób klientom, którzy szukają na stronie ośrodka inny rodzaj zakwaterowania – od domków, przez pensjonaty, aż po kwatery prywatne. Oprócz tego w ofercie znajdują się atrakcyjne pakiety wypoczynkowe z dużymi zniżkami na zakwaterowanie ze skipassami, nawet do 30% korzystając z regionalnej karty rabatowej Liptov Region Card.

Atrakcyjna strona internetowa
Aktualne warunki narciarskie, godziny otwarcia, cenniki, kalendarz imprez, oferty last minute i wiele innych znajdą Państwo na stronie www.jasna.sk.

Najświeższe informacje o ośrodku
Więcej informacji o ośrodku i jego ofercie otrzymają Państwo codziennie na infolinii 0907 88 66 44, info@jasna.sk lub na stronie internetowej www.jasna.sk.

źródło: www.narty.pl

Najlepsi zawodnicy świata, rywalizowali na 266 kilometrowej trasie. Kolarze do pokonania mięli łącznie 17 pofałdowanych rund, wyznaczonych w okolicach centrum Kopenhagi, a dokładniej w miejscowości Rudersdal.

Zaraz po starcie, na czele znalazła się grupka w składzie: Pablo Lastras (Hiszpania), Christian Poos (Luksemburg), Anthony Roux (Francja), Maxim Iglinskiy (Kazachstan), Oleg Chuzhda (Ukraina), Robert Kiserlovski (Chorwacja) oraz Tanel Kangert (Estonia). Czołówka dzielnie kręciła, z przewagą około 6 minut nad peletonem. W zasadniczej grupie, tempo dyktowały ekipy Niemiec oraz Wielkiej Brytanii.

Pod koniec dziewiątego okrążenia, z peletonu wyskoczył Belg Johan Van Summeren, do którego doskoczyli: jego rodak Oliver Kaiser, Yoann Offredo (Francja), Luca Paolini (Włochy) i Simon Clarke (Australia). Tempo zaczęło rosnąć, a do ostrej pracy zabrała się ekipa Wielkiej Brytanii. Na 12. okrążeniu z tyłu grupy doszło do dużej kraksy, która podzieliła dwie grupy na pół. Z tyłu został ubiegłoroczny triumfator Norweg Thor Hushovd oraz trójka Polaków: Michał Gołaś (Vacansoleil-DCM), Bartosz Huzarski (NetApp) i Maciej Bodnar (Liquigas-Cannondale).

Na 13. rundzie, połączyły się dwie prowadzące grupki. Z tyłu znów dochodziło do ataków. W jednym z nich, kręcił Marek Rutkiewicz. Górski mistrz Polski, został jednak złapany po kilku kilometrach. Gdy peleton, miał już czołówkę w zasięgu wzroku, na atak zdecydował się Francuz Roux. Dzielny „trójkolorowy”, został doścignięty na około 20 km przed końcem.

Wtedy doszło do kontrataku, w którym znaleźli się: Thomas Voeckler (Francja), Niki Soresen (Dania) i Klaas Lodewyck (Belgia). Chwile potem dołączył tam Holender Johny Hoogerland. Jednak szaleńcze tempo Brytyjczyków, nie pozwoliło na powodzenie jakiejkolwiek akcji.

Ostatnie kilometry to walka o jak najlepszą pozycję przed finiszem. „Wyspiarzy” próbowali przymknąć Australijczycy, Włosi oraz Niemcy. Widoczni byli również Rutkiewicz, Michał Kwiatkowski (RadioShack) oraz Maciej Paterski (Liquigas-Cannondale). Pociąg Cavendisha został rozsypany na ostatnim zakręcie około 800 m przed kreską. Kolarz z Wyspy Man, zachował jednak zimną krew i schował się za plecy Australijczyków oraz Hiszpana Oscara Freire. Na około 200 m przed końcem, ruszył jak torpeda prawą stroną, pewnie sięgając po pierwszą, szosową tęczową koszulkę w swojej karierze. Drugi był jego klubowy kolega z HTC-Highroad, Australijczyk Matthew Goss. Brąz po dokładnym przejrzeniu obrazu z foto finiszu, zdobył Niemiec Andre Greipel. Czwarta lokata, tuż za podium powędrowała do Fabiana Cancellary z Szwajcarii.

„Rutek” wypadł najlepiej z Polaków, zajmując 28. miejsce. Najmłodszy z kadrowiczów Wadeckiego, Michał Kwiatkowski zameldował się na 31. miejscu, a „Patera” był 38. Pozostała trójka naszych reprezentantów, która została w drugiej części peletonu, straciła ponad 8 minut do zwycięzcy. Gołaś był 151, Bodnar 155, a Huzarski 156.

Wyniki wyścigu ze startu wspólnego:

1. Mark Cavendish (Wielka Brytania) 5:40:27
2. Matthew Goss (Australia)
3. Andre Greipel (Niemcy)
4. Fabian Cancellara (Szwajcaria)
5. Jurgen Roelandts (Belgia)
6. Romain Feilleu (Francja)
7. Borut Bozic (Słowenia)
8. Edvald Boasson Hagen (Norwegia)
9. Oscar Freire (Hiszpania)
10. Tyler Farrar (Stany Zjednoczone)
…
28. Marek Rutkiewicz (Polska)
31. Michał Kwiatkowski (Polska)
38. Maciej Paterski (Polska) wszyscy ten sam czas
151. Michał Gołaś (Polska) +8:54
155. Maciej Bodnar (Polska)
156. Bartosz Huzarski (Polska).

źródło: www.naszosie.pl

Prezes powiedział, że decyzja o tym, czy ośrodek zostanie ponownie wystawiony na sprzedaż i z jaką ceną wywoławczą, zapadnie w najbliższych dniach. Obecnie cena wywoławcza wynosiła 16,5 mln zł. Kędracki nie wykluczył jej obniżenia, ale dodał zarazem, że ani sytuacja spółki, ani państwa nie jest tak poważna, żeby ośrodek sprzedawać już teraz za wszelką cenę.

Prezes GAT powiedział również, że możliwe są inne sposoby sprzedaży. Jedną z nich jest zaoferowanie ośrodka z wyłączeniem należącego do niego hotelu. Dotychczasowa cena obejmowała wyciągi, część gruntów, armatki śnieżne, a także hotel „Jontek” z basenem.

Obecna kondycja Gliwickiej Agencji Turystycznej wyklucza jakiekolwiek inwestycje w ośrodku „Pilsko”, choć trwają w nim przygotowania do najbliższego sezonu narciarskiego.

Ośrodek „Pilsko” to jeden z największych kompleksów narciarskich w Polsce. Położony jest w Beskidzie Żywieckim, w masywie Pilska (1557 m n.p.m.) – najwyższej, po Kasprowym Wierchu, narciarskiej górze w kraju. Korbielów i masyw Pilska szczyci się najlepszymi, poza Tatrami, warunkami naturalnymi do uprawiania narciarstwa. W górnych partiach ośrodka sezon często zaczyna się w listopadzie i trwa do pierwszych dni maja. Sprzyja temu mikroklimat i wysokość nad poziomem morza.

Aby „Pilsko” mogło konkurować z innymi stacjami narciarskimi w Polsce i na Słowacji, trzeba w niego zainwestować ponad 10 mln złotych. Temu ma służyć pozyskanie inwestora, który zmodernizuje mocno przestarzałą infrastrukturę narciarską. W ośrodku potrzeba przede wszystkim modernizacji tras, zakupu profesjonalnego systemu naśnieżania oraz stworzenia wyciągu krzesełkowego między Halą Szczawiny a Halą Miziową.

źródło: www.narty.onet.pl

Etap był szybki i ciekawy. Wiatr wiejący w plecy pomagał rozwijać dużą prędkość, ale też trudniej było uciekać. W efekcie grupa śmiałków od peletonu oderwała się dopiero 92 kilometry po starcie – w Bergamo.

Tam, na wiodącym pod górę brukowym odcinku, uciekło kilkunastu kolarzy. Z biegiem czasu wykrystalizowała się czołówka: Capecchi, Pinotti, Seeldraeyers oraz Gianluca Brambilla, który później opadł z sił.

Trójka śmiałków miała ponad minutę przewagi nad grupą pościgową i ponad cztery minuty nad peletonem, gdzie jechali liderzy.

Finisz źle rozegrał Pinotti, który pochodzi z okolic Bergamo, więc był praktycznie u siebie. Zawodnik zespołu Highroad jako pierwszy zaczął finiszować, co prawie zawsze kończy się tym, że ktoś wyskakuje zza pleców. Tym razem był to Capecchi, dzięki któremu powody do radości ma też jadący w tej samej grupie Sylwester Szmyd.

źródło: www.eurosport.pl

Środowy etap Giro wiódł z Feltre do Tirano i liczył aż 230 kilometrów. Zaraz po starcie na czele uformował się mini peleton liczący 16 kolarzy: Christian Le Mevel (Garmin), Giovanni Visconti (Farnese Vini), Leonardo Giordani (Farnese Vini), Jan Bakelants (Omega Pharma), Robert Kiserlovski (Astana), Kanstantsin Siutsou (HTC), Jesus Hernandez (Saxo Bank), Pablo Lastras (Movistar), Diego Ulissi (Lampre), Eduard Vorganov (Katusha), Alberto Losada (Katusha), Mathias Frank (BMC), Fabio Taborre (Acqua & Sapone), Addy Engels (Quick Step), Herve Dupont (Ag2r) i Ben Gastauer (Ag2r).

Ich przewaga maksymalnie wynosiła 7:40 na 130 kilometrze.

Na kolejnych kilometrach zaczęła topnieć, jednak peleton nie pracował na tyle mocno, aby dojść czołówkę. Na 4 kilometry przed metą z lekko przerzedzonej czołówki odjechało czterech zawodników: Bakelants, Visconti, Lastras i Ulissi.

Na finałowej prostej doszło do przepychanki, finiszujący Ulissi lekko zajechał drogę Viscontiemu. Ten zareagował bardzo impulsywnie, odpychając kolarza Lampre i ostatecznie pierwszy przekroczył linię mety.

Sędziowie po analizie zapisu video, zdecydowali o przesunięciu Viscontiego na trzecią pozycję, tym samy etapowym zwycięzcą został Ulissi.

Choć niespełna 13 km może się wydawać krótkim dystansem, to jednak z powodu bardzo stromego podjazdu był to etap niezwykle wymagający.

Jego pierwsza część była jeszcze płaska i na półmetku prowadził Nibali. Contador klasę pokazał, gdy rozpoczęła się wspinaczka. Z łatwością odrobił kilkusekundową stratę, a ostatecznie trasę pokonał ponad pół minuty szybciej od najgroźniejszych rywali.

- Contador był dziś kolarzem z innej planety. Dlatego, mimo iż zająłem drugie miejsce, jestem bardzo zadowolony ze swojego występu – ocenił Nibali.

W klasyfikacji generalnej Hiszpan ma prawie pięć minut przewagi nad trzecim w środę Włochem Michelem Scarponim (Lampre).

Z Polaków najlepiej spisał się Sylwester Szmyd. Zawodnik Liquigas był 35., a do zwycięzcy stracił 2.10. Przemysław Niemiec (Lamore-ISD) został sklasyfikowany na 60. miejscu – 2.59 straty.

Z wyścigu wycofał się natomiast Michał Gołaś (Vacansoleil), który 28 maja bierze ślub. W środę kolarze przejadą 230 km z Feltre do Tirano. Zakończenie w niedzielę w Mediolanie.

źródło: www.eurosport.pl

Niedzielny etap w Dolomitach był prawdziwą mordęgą dla kolarzy. Licząca 229 kilometrów trasa z Conegliano do schroniska Gardeccia była najeżona długimi i bardzo ostrymi podjazdami na alpejskie przełęcze, a na dodatek padał deszcz. Do mety zawodnicy dojeżdżali pojedynczo, najlepsi – w czasie grubo ponad siedmiu godzin! W wyścigach kolarskich to rzadkość.

Zwyciężył Mikel Nieve, idąc w ślady swojego bardziej znanego kolegi z ekipy Euskaltel – Igora Antona, który triumfował w sobotę na Monte Zoncolan.

Nieve oraz drugi na mecie Włoch Stefano Garzelli, który finiszował półtorej minuty po nim, uczestniczyli w długiej ucieczce razem z kilkunastoma innymi zawodnikami, zapoczątkowanej na podjeździe na pierwszą przełęcz. W miarę zbliżania się do mety czołowa grupa topniała. Z kolei w peletonie Contador toczył walkę z Włochem Vincenzo Nibalim, który zaatakował na zjeździe z przełęczy Giau. Nibali uzyskał 35 sekund przewagi, ale stracił ją podczas wspinaczki na Passo Fedaia.

Na ostatnim podjeździe Contador zostawił z tyłu swoich najgroźniejszych rywalami, ale nie doścignął już ani Nieve ani Garzellego. Zyskał za to kilka sekund nad drugim w klasyfikacji generalnej Włochem Michele Scarponim.

Z trójki Polaków najlepiej ponownie wypadł Przemysław Niemiec. Zajął 39. miejsce, tracąc do zwycięzcy ponad 16 minut. Po 15 etapach Niemiec, który debiutuje w wielkim tourze, jest 21.

Na mecie kolarze słaniali się na nogach ze zmęczenia. „To był najtrudniejszy etap w moim życiu i teraz muszę dojść do siebie” – skomentował Contador.
źródło: www.eurosport.pl

Tondo zaklinował się między samochodem a drzwiami garażowymi, które automatycznie zaczęły się zamykać. Okoliczności wypadku nie są jednak jasne.

Menedżer grupy Movistar Eusebio Unzue poinformował, że świadkiem wypadku mógł być inny hiszpański kolarz Benat Intxausti, który towarzyszył Tondo w samochodzie. Obaj planowali wyjechać na wspólny trening.

32-letni Tondo przygotowywał się w górach Sierra Nevada do startu w Tour de France. W tym sezonie wygrał wyścig Dookoła Kastylii i Leon. W poprzednim odniósł zwycięstwa etapowe w wyścigach najwyższej rangi – Paryż-Nicea oraz Dookoła Katalonii, a we Vuelta a Espana zajął szóste miejsce.

Sobotniemu etapowi w Alpach Wschodnich towarzyszyły ogromne kontrowersje, związane ze zmianą pierwotnie wytyczonej trasy. W piątek wieczorem ogłoszono, że peleton ominie Monte Crostis, która miała poprzedzić finałową wspinaczkę na Monte Zoncolan. Na pokonanie wąskich i szutrowych odcinków nie zgodziło się 15 grup, w efekcie czego skrócono etap z 210 do 190 km. Wobec tej decyzji pojawiły się protesty kibiców, którzy zablokowali drogę w okolicy Tualis, przez co organizatorzy zmuszeni byli okroić trasę o kolejne 20 km.

Brak wymagającej Monte Crostis spowodował, że losy etapu rozstrzygnęły się dopiero na Monte Zoncolan. Góra, na której w ubiegłym roku Ivan Basso przypieczętował swój triumf w wyścigu, znów okazała się bardzo wymagająca i selektywna.

Najbardziej odczuli to trzej uciekinierzy, którzy na czele wyścigu znajdowali się od 29. kilometra. Mimo że Bram Tankink (Rabobank), Gianluca Brambilla (Colnago – CSF Inox) i Matteo Rabottini (Farnese Vini – Neri Sottoli) w pewnym momencie mieli przewagę ponad 10 minut nad peletonem, w połowie Zoncolan zostali doścignięci.

Finałowy podjazd był popisem czołowych kolarzy 94. Giro. Tym razem sprawy w swoje ręce wzięli rodacy Contadora, którzy w przeciwieństwie do Włochów nie mieli zamiaru czekać na to, co zrobi lider.

Pierwszy do przodu na 7 km przed metą ruszył Joaquin Rodriguez (Katiusza). Zaraz za nim zaatakował Igor Anton. Contador początkowo nie reagował, mając nad nimi przewagę odpowiednio 5:26 i 4:02. Tymczasem Nibali i Scarponi po raz kolejny jechali pasywnie. W pewnym momencie lider nie wytrzymał i skoczył w pogoń za rodakami. W ślad za nim ruszyli także dwaj Włosi.

O ile Rodriguez przeliczył się ze swoimi siłami, to Anton swoje mocne tempo wytrzymał do samego końca. Lidera Katiuszy Contador, Nibali i Scarponi wyprzedzili 6 km przed metą, natomiast „Fuji” niezagrożony dojechał na szczyt.

Dla 28-letniego Baska było to pierwsze zwycięstwo w wyścigu Dookoła Włoch. Wcześniej wygrywał jednak etapy Vuelty, Tour de Romandie i Tour de Suisse. Przed rokiem był bliski triumfu w klasyfikacji końcowej Vuelta a Espana, jednak wypadek na 14. etapie spowodował, że będąc liderem musiał zrezygnować z dalszej jazdy.

Po raz kolejny w tegorocznym Giro błysnął Przemysław Niemiec. Metę na Monte Zoncolan zawodnik Lampre-ISD przekroczył na 13. miejscu, co jest najlepszym wynikiem polskiego kolarza na legendarnym szczycie. Dzięki temu pomocnik Scarponiego awansował w klasyfikacji generalnej na 19. pozycję.
źródło: www.eurosport.pl

„Wielki Dzwonnik”, czekał 40. lat, na kolejną wizytę peletonu wyścigu dookoła Włoch. Meta 13. etapu zlokalizowana była na najwyższym szczycie Austrii – Glossglockner. Wcześniej w 167 kilometrową podróż, barwna kolumna wyścigu wyruszyła z włoskiej miejscowości Spilimbergo.

W ucieczkę dnia zabrało się dość sporo zawodników. Przez większą część etapu, na czele utrzymywali się: Rinaldo Nocentini (AG2R La Mondiale), Alexander Kristoff (BMC-Racing), Cameron Meyer (Garmin-Cervelo), Alessandro Spezialetti (Lampre-ISD), Branislau Samoilau (Movistar). Angel Vicioso (Androni Giocattoli), Craig Lewis (HTC-Highroad), Alberto Losada (Katusha), Lars Petter Nordhaug (Sky Procycling), Johnny Hoogerland (Vacansoleil-DCM), Andrea Noe (Farnese Vini – Neri Sottoli), Kristof Vandewalle (Quick Step), Pablo Lastras (Movistar), Pieter Weening (Rabobank), Robert Kiserlovski (Astana), José Sarmiento (Acqua & Sapone) oraz Rafael Valls (Geox-TMC). 17 osobowa grupka, dzielnie sobie radziła pracując na „podwójnym wachlarzu”. W najlepszym układzie dla uciekinierów, ich przewaga nad grupą lidera wynosiła nieco ponad 4 minuty.

Na przedostatnim podjeździe pod Iselsbergpass (2.kat, 8,5 km, 6,5% śr, 12% max), z czołówki zaatakował Kiserlovski. Chorwat dzielnie sobie radził, jednak wkrótce doskoczyli do niego były zwycięzca Giro-U25, Jose Sarmiento oraz jeden z liderów tegorocznego wyścigu Giro d`Italia, Peter Weening. Dwójka przeszła byłego kolarza Liquigasu, który opadł z sił.

W peletonie tymczasem było w miarę spokojnie. Na przemian pracowały ekipy Euskalel-Euskadi oraz SaxoBank SunGard. Chwilowo z zasadniczą grupą, kontakt stracił chory Sylwester Szmyd (Liquigas-Cannondale). Polak doszedł na zjazdach.

Na deser zawodnikom pozostał finałowy podjazd pod przełęcz Kasereck, na Glossglocknerze, który przywitał zawodników deszczem. Góra liczyła sobie ponad 13 kilometrów, jej średnie nachylenie wynosiło 6,3%, a maksymalne 14%. Od podnóża, na rzecz Igora Antona pracowali Baskowie. Jednak na około 10 kilometrów przed szczytem, kiedy to skasowano wszystkich kolarzy z wcześniejszych odjazdów, pierwszy na harce zdecydował się Rujano. Wenezuelczyk odjechał na około 10m. od grupki faworytów, zachęcając tym samym do ataków. Początkowo próbował dotrzymać jego tempa Michele Scarponi (Lampre-ISD), jednak znów mieliśmy powtórkę z Etny, kiedy to poprawił Contador, a na jego kole pozostał jedynie filigranowy kolarz z Ameryki Południowej. Wtedy też od grupki faworytów odpadł Przemysław Niemiec (Lampre-ISD).

Dwójka zgodnie współpracowała, dojeżdżając razem na metę. Contador podarował zwycięstwo etapowe swojemu kompanowi. Grupkę pościgową, ze stratą 1 minuty i 27 sekund przyprowadził John Gadret. Prawie trafiliśmy z typami na ten etap. Nasze zaufanie mocno nadszarpnął Joaquin Rodriguez (Katusha), który miał znaleźć się na podium etapu.

W klasyfikacji generalnej, Contador ma już 3 minuty i 9 sekund nad drugim Vincenzo Nibalim (Liquigas-Cannondale)! Trzeci Scarponi do Hiszpana ma stratę 03:16.

Bardzo ładnie pojechał dziś Przemek Niemiec (Lampre), który uplasował się na 18 pozycji. Niestety pozostali Polacy Sylwester Szmyd (Liquigas) oraz Michał Gołaś (Vacansoleil) stracili około 20 minut.

źródło: www.naszosie.pl

Dwunasty etap Giro d”Italia wiódł z Castelfidardo do Rawenny, liczył 184 kilometry i rozpoczął się od ucieczki czterech kolarzy, a byli to: Michał Gołaś (Vacansoleil), Stef Clement (Rabobank), Davide Ricci Bitti (Farnese Vini) i Miguel Minguez Ayala (Euskaltel).

Przez większość dystansu ich przewaga utrzymywała się na poziomie 3 minut. Peleton prowadzony przez ekipę HTC-Highroad kontrolował sytuację. Gdy do mety pozostało 20 kilometrów ich przewaga zmalała do 56 sekund i stało się jasne, że o etapowy triumf powalczą sprinterzy.

Ucieczka została skasowana na 13 kilometrów przed metą.

W końcówce, na jednym z ostrych zakrętów, w środku peletonu, miała miejsce kraksa. Jednak Ci, którzy mieli liczyć się w ostatecznej rozgrywce nie ucierpieli.

Ostatecznie doskonale rozprowadzony przez swoich kolegów Cavendish pierwszy przekroczył linię mety, odnosząc drugi triumf w tegorocznym Giro. Drugi był Appollonio, trzeci Petacchi.

W generalce bez zmian.

źródło: www.naszosie.pl

Przed startem kolarze oddali hołd tragicznie zmarłemu na 3 etapie Giro, Wouterowi Weylndtowi, który w środę rano został pochowany w Gendawie.

Jedenasty odcinek z Teramo do Castelfidardo liczył 144 kilometrów.

Po długich próbach oderwania się od peletonu, sztuka ta udała się jedenastu kolarzom, a byli to: Christophe Le Mevel (Garmin) oraz Daniel Moreno (Katusha), Marco Marzano (Lampre), Valerio Agnoli (Liquigas), Carlos Alberto Betancourt (Acqua & Sapone), Fabio Taborre (Acqua & Sapone), Simone Stortoni (Colnago), Ignatas Konovalovas (Movistar), Tiago Machado (RadioShack), Lars Petter Nordhaug (Sky Procycling) i Steven Kruijswijk (Rabobank).

Przez większość dystansu przewaga ucieczki nad peletonem wynosiła ok. 2 minut.

Gdy do mety pozostało 25 kilometrów na atak z czołówki zdecydował się Moreno, na 8 kilometrów przed metą dołączył do niego Konovalovas. Wtedy to prowadząca dwójka miała 36 sekund przewagi nad grupą pościgową i ponad 1:30 nad peletonem.

Na finałowym podjeździe, 3 kilometry przed metą, na czele jechała już tylko dwójka kolarzy. Z tyłu bardzo mocno pracowała ekipa Lampre, czujnie tuż za nimi jechał lider, Contador.

Kilometr przed metą peleton tracił jedynie 13 sekund. Na ostatnich metrach Moreno odskoczył od Konovalovasa, jednak z peletonu zaatakował Gadret, który 200 metrów przed metą dogonił Moreno i popędził po końcowy triumf.

źródło: www.naszosie.pl